Eftir þessi 3 ár í Þýskalandi var ég farinn að venjast því að horfa ekki á sjónvarp nema mjög sjaldan, og alls ekki ef efnið var talsett svo nú þegar ég kem heim þá sé ég allt þetta helvítis ameríska rusl sem lýðurinn hér gleypir af meiri áfergju en hinir meintu allsherjarvitleysingar ameríkanar. Idol, Friends, Sex in the city, Survivor, Bachelor osfrv. þvílíkt heilalamandi andskotans krapp sem er eins viku eftir viku eftir viku, það gerist í Friends í hverri viku að Joey gerir eitthvað heimskulegt, Chandler setur upp þjáningarsvip eins og hann sé með harðlífi og einhver stelpan er voða gribba og ein ofsa heimsk..... Skil ekki fólk sem finnst sami brandarinn alltaf jafn fyndinn þá það sé að heyra hann eða sjá í fimmtíuþúsundasta skipti.. Idol er svo dæmi um lágmenningarsykurviðbjóð af hallærislegustu gerð, þar sem tilgerðin og leiðindin eru svo kolsikk að það hálfa væri nóg....
Mín hugmynd að sjónvarpsþætti er sú að loka einn bekk úr einhverjum menntaskólanum inni í mánuð og gefa þeim ekkert að éta nema þorramat og enga tónlist ekkert sjónvarp allan þennann tíma og bara íslendingasögurnar að lesa.....þau sem ekki dræpust úr hungri mundu drepast úr leiðindum, það er svo skemmtilegt........