Eftir svona menningarferðir er alltaf gaman að koma heim í endalausa helvítis argaþrasið.
Einn vinur minn sendi óvart einhvern brandara áfram til of margra og allt verður vitlaust, en hjaðnar svo jafn hratt.
Einhverjir íbúar í Reykjavík vilja ekki spilakassa í íbúðahverfi og segja að þetta séu allt rónar og dópistar sem spila í kössum, ég hef eitt 2000 kalli í svona spilakassa og er ekki róni enn, mér finnst þetta bara ekkert skemmtilegt.
Enn aðrir íbúar í nágrannabænum okkar fagra Hafnarfirði, vilja stækka þar álbræðsluna sem stendur faktískt í íbúðahverfi.
Álbræðslan í Straumsvík var örugglega nauðsynleg og góð innspýting í atvinnu og efnahagslíf fyrir 30 árum, en er samkvæmt kröfum um lífsgæði árið 2007 ekki á vetur setjandi svo nálægt mannabyggð.
Ímyndið ykkur bara verðfall húsnæðis þeirra sem nú búa í Áslandi og Vallahverfi í Hafnarfirði. Útsýnið verður bara ein risastór eiturspúandi verksmiðja, æðislegt!
Vonandi ber fólkið í Hafnarfirði gæfu til að hrinda þessari árás mengunar og ógeðfellds skrums í krafti að því er virðist endalaust djúpra vasa fullum af peningum. Ég legg það til enn og aftur við það fólk sem endilega vill risastóra álbræðslu við túnfótinn hjá sér að kíkja austur á Reyðarfjörð og skoða skrímslið sem er þar verið að klára um þessar mundir. Hætt er við að mörgum íbúa Höfuðborgarsvæðisins yrði um og ó.
þriðjudagur, janúar 09, 2007
Gerast áskrifandi að:
Birta ummæli (Atom)
Engin ummæli:
Skrifa ummæli