Virkjanir í neðri hluta Þjórsár

Aldrei líður langur tími milli þess sem hægt er að rífast um virkjanamál og núna ætla ég að andskotast útí fyrirhugaðar virkjanir í neðri hluta Þjórsár.
Þjórsáin er fögur og fríð og er einnig lengsta á á Íslandi 230 km. löng að mig minnir frá Þjórsárverum við Hofsjökul og niður í fjöru í Flóanum. Þjórsáin er bara alveg búin að leggja sitt á vogarskálarnar í gegnum tíðina og er efri hluti hennar og vatnasvæði ansi mikið virkjaður orðinn nú þegar og ætli Þjórsá fari ekki langt með að skaffa helminginn af allri raforku sem er framleidd á landinu í dag, þessar virkjanir eru nú þegar í Þjórsá, Vatnsfellsvirkjun, Sigölduvirkjun, Hrauneyjafossvirkjun, Sultartangavirkjun og Búrfellsvirkjun.
Ég held að við eigum bara að sleppa þessu og leyfa Þjórsánni að eiga sig niðri í byggð og hlífa algerlega hinum stórkostlega Urriðafossi sem sést aðeins grilla í frá nýju Þjórsárbrúnni og legg ég til við fólk að fara niður að honum og finna og heyra kraftinn í þessu stórkostlega vatnsfalli sem er reyndar ekki foss í eiginlegum skilningi, frekar svona svakalegar flúðir. Ef allt bregst og illgjarnir menn og gírugir hafa betur og virkja þarna allt í steik, þá treysti ég á hann Kampholtsmóra vin minn sem þarna hefst við í nágrenninu að láta til sín taka með misfallegum úrræðum....

Istar eru asnar

Gaman að fylgjast með istum þessa heims gera sig að fíflum útumallt, feministum, rasistum, kommúnistum, kapitalistum, hurðalistum, fúndamentalistum og örugglega fleiri.
Eina ráðið er greinilega að skjóta alla öfgamenn!

Langt síðan síðast

Jæja kominn tími á að blogga örlítið þar sem mér líður bara orðið helvíti ágætlega eftir hremmingar þessa hausts sem er örugglega það leiðinlegasta sem ég hef lifað, ber það að þakka góðu fólki innan fjölskyldu og utan og einni alveg sérstaklega sætri konu í vesturbænum.
Eins og flestir vita sem mig þekkja þá fórst Pabbi í bílslysi þann 11. september á Suðurlandsvegi milli Hveragerðis og Selfoss. Ég var að hugsa um að blogga eitthvað um Pabba en það stendur mér eitthvað svo nærri að ég held ég sleppi því enn um sinn.
Ég er oft búinn að tjá mig um að vegakerfið hér er ónýtt og hefur skoðun mín á því ekki breyst eftir þetta slys eða önnur sem hafa á eftir fylgt.
Hann pabbi var öndvegiskall og brölluðum við heilmikið saman, þá sérstaklega úti í Grímsey og það var einmitt Pabbi sem kallaði mig Petrossian eftir einhverjum skákmeistara að mig minnir, en það er nú önnur saga.
Nú eru flutningar upp á efri hæð á Ásveginum í gangi og er það bara gaman þó fyrri kynslóðir skilji eftir sig mikil reiðinnar býsn af dóti sem ég á erfitt með að henda reiður á og henda í ruslið.
Best að drullast til að fara og gera eitthvað og hætta þessu kæruleysi...Góðar stundir.